زعفران و اقتصاد کشاورزان: داستان کشاورزان خرده‌پا در ایران

ایران بیش از 90٪ از سهم تولید زعفران را در جهان دارد و منبع اصلی درآمد خیلی از کشاورزان خرده‌ پا در مناطق روستایی است. بیشتر از 70٪ درآمد خانوارهای کشاورزی در این مناطق از طریق کشت زعفران تأمین می‌شود، چون این محصول علاوه بر ارزش بالای اقتصادی، نیاز به نیروی کار زیادی دارد و به همین خاطر فرصت‌های شغلی قابل‌ توجهی ایجاد می‌ کند. برای برداشت زعفران در هر هکتار به حدود 200 نیروی کار در روز نیاز است و همین موضوع به رونق اقتصادی مناطق روستایی کمک خیلی زیادی می‌ کند. هرچند؛ با اینکه ایران بزرگترین تولید کننده و صادر کننده زعفران در دنیاست اما فقط 70٪ از بازار جهانی را در اختیار دارد؛ چون بخش عمده‌ای از زعفران ایرانی به‌ صورت فله‌ای صادر می شود و در کشورهایی مثل اسپانیا بسته‌ بندی و به نام تجاری آن‌ها عرضه می‌شود. این موضوع سهم ایران از ارزش افزوده نهایی محصول را کاهش می‌ دهد.

 برای حل این چالش، باید بین کشاورزان و مصرف کنندگان پل ارتباطی ساخت یا بسته بندی زعفران را هم در ایران انجام و بعد صادر کرد تا سهم بیشتری از سود نصیب کشاورزان شود و معیشت کشاورزان و نیروی کار را بهتر شود. بعلاوه، کشت زعفران به آب کمی نیاز دارد اما بخاطر تولید پیازچه‌ ها و استفاده از نیروی کار انسانی، دارای ردپای کربنی است، اما به دلیل سودآوری بالای آن هم برای کشاورزان و هم برای اقتصاد ملی؛ هزینه‌ های زیست‌ محیطی را توجیه‌ پذیر می‌ کند. در آخر، برای اینکه سود بیشتری از تولید زعفران نصیب کشاورزان ایرانی شود؛ باید روش های بازاریابی تغییر کند و از بسته بندی و جدید ترین فناوری ها برای برداشت آن استفاده کرد